NAUCZANIE POLISENSORYCZNE CZYLI WIELOZMYSŁOWE

NAUCZANIE POLISENSORYCZNE CZYLI WIELOZMYSŁOWE

W dzisiejszych czasach jesteśmy bombardowani przeróżnymi bodźcami z każdej strony. Gdziekolwiek się człowiek nie ruszy tam głośna muzyka, mnóstwo kolorów, duże ilości ozdób w witrynach sklepowych czy w klasach. Dodając do tego wieczny pośpiech, duże ilości zajęć dodatkowych oraz stres otrzymujemy obraz tzw. „niegrzecznych dzieci”, ale czy tak naprawdę one takie są? Moim zdaniem, wiele dzieci jest narażone na zbyt dużą ilość bodźców, co sprawia, iż stają się niespokojne, mają problemy z koncentracją oraz pamięcią. Prawdę mówiąc dzieci głównie oglądają lub słuchają. Mają mniej okazji do doświadczania poprzez węch, dotyk i smak.

NAUCZANIE POLISENSORYCZNE CZYLI WIELOZMYSŁOWE

Jak sobie z tym poradzić? Najlepiej angażować wiele zmysłów podczas nauczania. Niektórzy uczniowie będą reagowali na zapach, inni na smak lub dotyk. Jeśli chodzi o bodźce słuchowe oraz wzrokowe to są one częściej wykorzystywane na zajęciach z uwagi na pracę z bajką / filmem, piosenką, wierszykami, rymowankami, słuchankami, video edukacyjnym, TED-ami, kartami obrazkowymi, tablicą interaktywną. Propriocepcja (poczucie ciała w przestrzeni) i kinestezja (ruch) są również bardzo istotne, dlatego też stosujmy przerywniki ruchowe lub ćwiczenia wymagające zmiany pozycji, biegu, rzutu itp.

NAUCZANIE POLISENSORYCZNE CZYLI WIELOZMYSŁOWE

Pionierką nauczania wielokanałowego była Maria Montessori, która stworzyła własny system dydaktyczno-wychowawczy, który oparty na powiązaniu wszystkich zmysłów z ćwiczeniem motoryki.

1. Uczniowie tworzą pozytywne skojarzenia z materiałem.
2. Lekcja zawiera element ekscytacji.
3. Zwiększenie zaangażowania w zajęcia.
4. Docieramy do uczniów, którzy lepiej reagują na smak, zapach czy dotyk.
5. Efektywne i efektowne nauczanie.

NAUCZANIE POLISENSORYCZNE CZYLI WIELOZMYSŁOWE

Przykłady ćwiczeń / aktywności nauczania wielozmysłowego

• gotowanie na zajęciach np. zrobienie kanapek, sałatek lub innych dań jeśli mamy dostęp do specjalnego pomieszczenia – bazujemy wtedy nie tylko na suchym słownictwie i przepisie, ale mamy okazję wąchać, smakować i poruszać się,
• zapoznanie z różnymi fakturami podczas wprowadzania słówek takich jak rough, smooth, silk, wool itd.,
• smaki i zapachy z odpowiednimi rekwizytami np. perfumy, cebula, cukierek, cytryna, olejki zapachowe itp.
• konkursy, gry językowe wymagające rzutu piłką, biegu w celu odnalezienia karty lub przekazania informacji (running dictation),
• piosenki z aranżacją taneczną,
• kalambury,
• pisanie w powietrzu,
• pisanie w piasku,
• pisanie na plecach kolegi / koleżanki,
• nauka części ciała poprzez wzajemne przyklejanie karteczek samoprzylepnych lub odrysowanie ciała na szarym papierze,
• tworzenie wyrazów / literek / zwierzątek itd. z ciastoliny, plasteliny, patyczków,
• zgadywanie, co ukryte jest w worku bazując tylko na dotyku,
• układanie wyrazów z literek z drewna, na magnes (samogłoski czerwone, spółgłoski niebieskie),
• malowanie farbkami,
• karty obrazkowe, zdjęcia, materiały autentyczne,
• stosowanie różnych kolorów np. podczas budowania zdań – kolor dla poszczególnej części mowy,
• realia (np. owoce, warzywa, zabawki, ubrania),
• budowanie klocków,
• pomoce wizualne – video, film, bajka
• piosenki, rymowanki, wierszyki,
• muzyka klasyczna,
• instrumenty,
• drama, scenki sytuacyjne,
• rekwizyty,
• packi na muchy, wędki, kubeczki, nakrętki i wiele innych pomocy, zwłaszcza tych nietypowych :),
• gry językowe,
• powtórki chóralne, głośne i ciche czytanie, zmiana tempa, zmiana głośności
• głuchy telefon,
• lekcje w plenerze,
• elementy kinezjologii edukacyjnej Paula Dennisona.

Podsumowując, każdy z Nas ma swój indywidualny sposób kodowania informacji i reaguje inaczej na poszczególne zmysły. Kanał sensoryczny jest niezwykle ważny podczas przyswajania wiedzy i poznawania świata. W klasie z pewnością mamy uczniów, którzy w różny sposób przyjmują i kodują informacje. Ustalenie preferencji uczniów może być trudne, ale jeśli poddamy ich wnikliwej obserwacji i przeprowadzimy dobry wywiad to dostosowanie technik i metod pracy stanie się dużo prostsze. Właściwa zmysłowa stymulacja uczniów jest kluczem do sukcesu!