DYSLEKSJA NA JĘZYKU OBCYM

Dziś post inny niż zazwyczaj. Otóż dostałam kilka wiadomości z pytaniem o uczniów dyslektycznych. Stwierdziłam, iż spróbuję chociaż w małym stopniu pomóc poprzez przedstawienie przykładowych ćwiczeń, które mogą pomóc uczniom dyslektycznym.

Dysleksja na języku obcym

Co to jest dysleksja?

Trudności w nauce czytania i pisania spowodowane zaburzeniami podstawowych funkcji poznawczych.

Uczniowie dyslektyczni często miewają problemy z obrazem graficznym, aspektem fonologicznym, nauką i zastosowaniem zasad gramatycznych. Ponadto, przyswajanie słownictwa bywa dla niektórych „orką na ugorze”. Mając powyższe na uwadze, czytanie i słuchanie ze zrozumieniem stanowi dla nich wyzwanie.

Dysleksja na języku obcym

Jak możemy im ułatwić naukę języka obcego?

Z pewnością łatwiej się uczy, gdy coś lubimy lub znajduje się w kręgu Naszych zainteresowań. Warto również przedstawić uczniom sposoby nauki np. mnemotechniki, narzędzia online czy aplikacje w telefonie. Ponadto, różnorodność ćwiczeń i odpowiedni dobór materiałów są kluczem do sukcesu. Co więcej, aktywności, które angażują wiele zmysłów, a przez to tworzą skojarzenia są świetnym rozwiązaniem nie tylko dla uczniów dyslektycznych. Pamiętajmy, że dyslektycy mogą mieć problem z koncentracją oraz motywacją do nauki. Utrwalanie i powtórki materiału nie mogą wiać nudą, więc stosujmy różne formy ćwiczeń, angażujmy zmysły, pozwólmy na kreatywne szaleństwo, włączmy ruch w proces nauczania.

Dysleksja na języku obcym

W praktyce…

• mapy myśli, o których krótko wspominałam TU i TU, 
• kategoryzowanie lub sortowanie kart wyrazowych, 
• przyporządkowywanie karty obrazkowej do wyrazowej, 
• stymulacja wielozmysłowa, 
• samodzielne tworzenie gier i pomocy dydaktycznych, 
• prowadzenie słowniczków, 
• fiszki, 
• stosowanie metody „guided writing”, czyli pisanie pod kontrolą nauczyciela lub poprzez pracę w parach lub w grupach, 
• modyfikowanie wzorcowych dialogów,
• łączenie starego słownictwa z nowym, 
• samodzielne odkrywanie zasad gramatycznych, 
• nauka słownictwa w kontekście lub poprzez podanie synonimu / antonimu, 
• stosowanie elementów dramy: scenki sytuacyjne, dialogi, 
• pomoce wizualne,
• preferowanie cichego czytania, 
• pisanie po śladzie, na piasku, na plecach. 

Techniczny aspekt…

• mniejsze porcje materiału, 
• wydłużenie czasu na kartkówkach i sprawdzianach, 
• nie wyrywajmy do natychmiastowej odpowiedzi, 
• błąd orograficzny nie będący językowym nie jest liczony, 
• unikanie czerwonego długopisu, 
• nie pomniejszajmy tekstu czy kart pracy, 
• w trakcie kartkówki nie zmuszajmy do przepisywania zadań z tablicy czy kartki z testem, 
• podawajmy jasne polecenia, 
• skupmy się na mocnych stronach ucznia,
• stosowanie grafów i podkreśleń,
• dużo empatii 🙂

Oczywiście najważniejsze jest dokładne zapoznanie się z opinią Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej oraz zindywidualizowanie procesu nauczania zgodnie z wytycznymi, zainteresowaniami ucznia oraz jego mocnymi i słabszymi stronami. Każdy dyslektyk to osobna jednostka, dlatego też nie podejmowałam dokładnych analiz, a jedynie wypisałam wskazówki, które dla jednych będą pomocne, a dla innych nie. Grunt to przeprowadzenie dokładnego wywiadu.